Over Claudine Hogenboom

Ik ben oprichter van Plek voor Verhalen, filosoof, storyteller en schrijver.

Met behulp van storytelling begeleid ik leiders en organisaties in verandering. Ik geef workshops en trainingen, organiseer verhalenexcursies en ben ‘gastluisteraar’. Ik coach leiders, schrijf artikelen over mensen en werk en begeleid bij het schrijven van presentaties zoals inaugurale redes.¬†

Het mooie is dat verhalen er altijd zijn, dat ze overal verteld kunnen worden en dat iedereen verhalen kan vertellen. Er moet alleen iemand zijn die werkelijk wil luisteren. En dan ontstaat verbinding en duurzame verandering (als) vanzelf.

 

Het fundament voor Plek voor Verhalen is in feite gelegd op het moment dat ik voor de keuze stond wat ik na mijn vwo wilde gaan doen.

Ik was een rustig en gehoorzaam kind. Na de basisschool ging ik naar het gymnasium. Tegelijkertijd ging ik drie keer in de week naar de muziekacademie in het dorp Gellik in België. Vlakbij Maastricht, waar ik woonde met mijn ouders. Toen ik eindexamen gymnasium deed, deed ik ook piano-examen. Mijn pianodocent, van wie ik zes jaar pianoles had gehad, verwachtte eigenlijk dat ik naar het conservatorium zou gaan.

Mijn vader was niet iemand met wie ik graag in discussie ging. Als enig kind had ik bovendien geen broers of zussen die mij tot steun konden zijn of die voor mij  al hete kastanjes uit het vuur hadden gehaald.

Mijn vader had een neef van wie de drie zonen ouder waren dan ik en allemaal studeerden. Hij vertelde mij dat hij aan zijn neef wilde laten zien dat zijn dochter, ik dus, ook in staat was tot studeren en zijn wens was dan ook dat ik naar de universiteit zou gaan.

 

Toen ik na een middag met mijn moeder langs het conservatorium in Maastricht gelopen was en ‘s avonds thuis zei dat ik ook wel het conservatorium wilde doen, zei mijn vader: ‘Wij kennen daar geen mensen, dus dat gaat niet gebeuren.’ Omdat ik niet in staat en ook niet de durf had om tegen hem in te gaan ging ik filosofie studeren in Utrecht. Overigens een prachtige studie die ik met veel liefde gevolgd heb.

Wat had ik graag een mentor gehad die naar mijn verhaal had willen luisteren! Misschien hadden we er samen met mijn ouders over kunnen praten. Misschien was mijn loopbaan dan anders gelopen. Misschien ook niet.

Dit gemis (en verlangen) is de basis van mijn bedrijf geworden.

Het luisteren naar verhalen, het betekenis geven aan die verhalen en vervolgens doelbewust verandering laten ontstaan is mijn missie én de rode draad in mijn werk geworden.